مصاحبه با استاد اصغر فتحی پیشکسوت تکواندو

مربی موفقی که طی چند دهه مربیگری در باشگاه‌ها و تیم‌های ملی، صدها شاگرد تربیت کرده و ده‌ها ملی‌پوش تحویل جامعه داده است که «هادی ساعی» از جمله آنها است. هرچند فتحی بیش از آنکه به تربیت این همه ورزشکار و ملی‌پوش برای تکواندو کشور افتخار کند، از شاگردانی می‌گوید که در راه وطن، شهید و جانباز و مفقودالاثر شده‌اند و آنها را استاد و قهرمان‌های واقعی می‌داند. «متولد ۱۳۳۸ در «شهریار» و بزرگ شده محله «مهرآبادجنوبی» در منطقه ۹ هستم که آن زمان‌ها به «مهرآباد خاکی» معروف بود. از سال ۱۳۶۳ به منطقه ۲۱ آمدم و ساکن شهرک «استقلال» شدم. ورزش را از سال ۱۳۵۱ در رشته تکواندو و از باشگاه «دخانیات» آغاز کردم.
رشته ورزشی خودم تکواندو بود، اما در دیگر رشته‌های ورزشی مانند «بوکس»، «کشتی کج»، «پینگ‌پنگ» و «غریق نجاتی» نیز فعالیت داشته‌ام و مدرک مربیگری آنها را هم گرفته‌ام. هم‌چنین سابقه مربیگری در تیم «ملی» و تیم «نیروهای مسلح» را دارم و داور و مربی بین‌المللی هستم. مربیگری را در همان سن نوجوانی از سال ۱۳۵۴در باشگاه «ایزد» مهرآباد آغاز کردم و آن زمان، حدود ۴۰ شاگرد داشتم.»
  • حساب شاگردانم از دستم در رفته است
این مربی باسابقه و مطرح تکواندو درباره تعداد شاگردانش هم می‌گوید که حساب آنها از دستش در رفته است: «تاکنون شاگردان زیادی در باشگاه‌های مختلف داشته‌ام که تعداد آنها بسیار زیاد است و حسابش از دستم در رفته است. به جرأت می‌توانم بگویم جزو ۱۰مربی ایران هستم که سبب شکوفایی ورزش تکواندو شده‌ام. در این چند دهه، شاید صدها شاگرد داشتم و هنوز هم دارم و این موضوع توفیقی برای من است. » شاگردان شهیدم استادهای واقعی من هستند این افتخار را داشتم که مربی تعدادی از شهدای تیم‌ملی تکواندو نیز باشم که شهید «محمدحسین گیتی‌نما» که خیابان چهاردهم بلوار اصلی تهرانسر به نام این شهید بزرگوار مزین شده، از جمله آنها است. هم‌چنین شهید «علی‌پاجانی»، عضو تیم‌ملی اعزامی به بازی‌های «آسیایی» در اوایل دهه ۶۰ یا شهید «غلامرضا نوراللهی» که جزو بهترین‌ها بودند. «علی‌سبزعلی» و بسیاری از شهدا که همگی جزو شاگردان من بودند. البته در اصل ما شاگرد آنها بودیم و از آنها درس می‌گرفتیم و آنها چراغ راه ما بودند. ان‌شاءالله خداوند مسیر شهدا را مسیر ما قرار دهد.» استاد فتحی می‌گوید تعداد شاگردانش که لباس تیم‌ملی را هم برتن کرده‌اند، آنقدر زیاد است که نمی‌تواند همه آنها را بگوید یا حتی آنها را شمارش کند، و اینکه «هادی ساعی» یکی از شاگردان او بود: «شاگردان زیادی در تیم‌ملی داشتم و دارم که از جمله آنها می‌توانم به «حسین لطفی» و «نظری‌ها» اشاره کنم. البته این بچه‌ها همگی خودشان استاد من هستند و این توفیقی برای من است که به من استاد می‌گویند. تعداد شاگردانی که به تیم‌ملی فرستاده‌ام نمی‌توانم شمارش کنم. در مسابقات قهرمانی «ارتش‌های جهان» که من سرمربی آن بودم، به مدت ۱۰سال متوالی قهرمان مسابقات بودیم. هادی ساعی که اسطوره تکواندو است، به مدت ۴ سال یکی از شاگردان من بود. حتی تعدادی دیگر از بزرگان تکواندو که به خوبی در این رشته رشد کردند و مدال‌های جهانی، آسیایی و المپیک را فتح کردند و پرچم مقدس کشور را به اهتزاز درآوردند نیز از شاگردان من بودند.»  

نظر

mood_bad
  • هنوز نظری ندارید.
  • افزودن دیدگاه